دلزدگي زناشويي چيست؟

دلزدگي وضعيت دردناكي است كه كساني را كه توقع دارند عشق رؤيايي به

زندگيشان معنا ببخشد، متاثر مي سازد. دلزدگي هنگامي بروز مي كند كه

متوجه مي شوند علي رغم تمام تلاش هايشان، رابطه شان به زندگي معنا

نداده و نخواهد داد. ازدواج ها ممكن است بي آن كه منجر به دلزدگي شوند،

سرانجام خوبي نداشته باشند و سبب سرخوردگي و ناراحتي شوند.

هنگامي كه همسري بي دقت وبي توجه است، طرف مقابل مي تواند

تصميم بگيرد كه به زندگي با او ادامه دهد يا وي را ترك كند، اما وقتي كسي

انتظار دارد كه رابطه او با همسرش به زندگي اش معنا بدهد، چنين رنجش

هايي غيرقابل تحمل خواهد بود.

دلزدگي زناشويي به علت مجموعه اي از توقعات غير واقع گرايانه و فراز و

نشيب هاي زندگي بروز مي كند. برخلاف عقيده اغلب رويكردهاي باليني كه

در زوج درماني استفاده مي شوند، دلزدگي زوج ها به علت وجود اشكال در

یك يا هر دو نفر يا اختلال در رابطه آن ها نيست.

دلزدگي از عشق يك روند تدريجي است. به ندرت به طور ناگهاني برز مي

كند. درواقع صميميت و عشق به تدريج رنگ مي بازند و به همراه آن احساس

خستگي عمومي عارض مي شود. در شديدترين توع آن، دلزدگي برابر است

با فرپاشي رابطه. كسي كه گرفتار دلزدگي شده است؛ به نحوي مي خواهد

بگويد: «همين است كه هست! اين رابطه ديگر برايم بس است. ديگر نمي

توانم آن را تحمل كنم.»

دلزدگي طبق تعريف (و طبق تجربه هاي اشخاص) از پا افتادن از نظر

جسمي، عاطفي و رواني است كه از عدم تناسب مزمن بين توقعات و

واقعيت ناشي مي شود.

  
نویسنده : ye divoone ; ساعت ۱٢:۳۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٦ امرداد ،۱۳۸٤